Voor Tine van de Weyer is de horizon daar waar je nog niet bent. De horizon ligt immers in de toekomst. Daarachter kan zich het nieuwe en onverwachte voordoen. Voorbij de eeuwwisseling, een grote bak met tijd, nog maagdelijk rein en onbesmet. Haar kunstwerk is het stramien van een huis, alleen de contouren staan overeind in de vorm van balken en latten. Het is stevig, maar tegelijk ook licht. Het transparante huis onthult en beschermt en is toch ( visueel) toegankelijk. Het huis staat op de kop, waardoor het zijn inhoud prijsgeeft. Binnen zijn op een aantal plekken ringen aangebracht waarin transparante vormen( rugbyballen, tranen, eieren, druppels) gegoten zijn. In deze vormen van kunsthars zijn portretten aangebracht van 25 Drentse kinderen die in december 1995 geboren zijn. Hun voornaam, plaats en datum van geboorte zijn aangegeven in het in brons uitgevoerde huis. De babies van nu, ver weg en toch zo dichtbij, vormen de horizon van Drenthe.
Helaas is het kunstwerk in 2009 of 2010 vernield
of veilig gesteld. Het nummer was er ook afgehaald.
In 2010 zag ik er plotseling lelies in staan welke een geschenk waren van een kwekerij uit de buurt.
Vermeldt het bordje in de ring.

Inmiddels is het kunstwerk vervangen door een boomtak voorzien van een libelle en een metalen tor.bij een vijver.
Het heeft nog wel steeds de metalen ring waarin het oorspronkelijke kunstwerk ook stond.
Er staat geen uitleg bij maar wel een bordje wie het hebben vervaardigd.